"ΒΑΣΤΑ Αρκαδίας" Η ηλεκτρονική εφημερίδα του Συλλόγου των απανταχού Βασταίων "Η ΠΡΟΟΔΟΣ" !!

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2018

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

      Το Δ.Σ. και ο σύλλογος των απανταχού Βασταίων, με θλίψη αποχαιρετά τον αγαπημένο Γιώργο Χ. Ζαχαρόπουλο που έφυγε σήμερα και κηδεύεται αύριο στο αγαπημένο του χωριό το Βάστα (17/1/18) στη 1,30 το μεσιμέρι
     Το Δ.Σ. εκφράζει τα πιο θερμά συλλυπητήρια στα παιδιά του Χρήστο και Θοδωρή και σε όλους τους συγγενείς του.
Να είναι αιώνια η μνήμη του.
Το Δ.Σ.
  

Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ - ΘΕΟΦΑΝΙΑ



ΦΕΟΦΑΝΙΑ  ΣΤΟ ΒΑΣΤΑ
Σήμερα τα φώτα κι ο Φωτισμός
Και χαρά μεγάλη κι αγιασμός…
    Τυχεροί όσοι βρεθήκαμε στο χωριό την ημέρα των Θεοφανίων.
Βιώσαμε  μια πρωτόγνωρη εμπειρία για τα δεδομένα του χωριού μας.
    Μια ιδέα του Γιαννάκη του Φιλιππούση  έκανε τη διαφορά για τον τοπικό γιορτασμό στο χωριό, όπως είπαν οι παλαιότεροι.  Μετά τη Θεία λειτουργία και εν πομπή κατευθυνθήκαμε στο εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής, όπου στην παρακείμενη στέρνα,  έγινε ο καθαγιασμός των υδάτων  και η γνωστή εμβάπτιση του τίμιου Σταυρού, για πρώτη φορά στο βάστα. Ήταν ίσως η αρχή για τις επόμενες γενεές.
   Ακολούθησε συγκέντρωση στο καφενείο της κυρά Βάσως, όπου, έγινε η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας της κοινότητας, με το κομμάτι του φτωχού να είναι το τυχερό και να κερδίσει το παραδοσιακό φλουρί. Τις ευχές τις διάβασε ο δικός μας, ο Παππά Κώστας.
  Ακολούθησε το φαγοπότι με εδέσματα που είχαν ετοιμάσει οι νοικοκυρές του χωριού.  
   Ιδιαίτερη χαρά μας έδωσε μια ομάδα Λικουρεσαίων που συμμετείχε και μια άλλη νεανική απ’ το Ίσαρι.
    Και του χρόνου να είμαστε καλά να ξανά γιορτάσουμε, και βέβαια πολλοί περισσότεροι.         
Χρόνια πολλά
Το Δ.Σ.

6/1/2018 άστα αγιασμός των υδάτων




6/1/2018 Βαστα κοπή της πρωτοχρονιάτικης Πίτας 

6/1/2018 Βάστα το φαγοπότι στου Τζίκου












Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΕΣ ΕΥΧΕΣ


      Με μια απέραντη συγνώμη για την καθυστέρηση  ( λόγο έλλειψης internet),   το Δ.Σ.  του Συλλόγου των απανταχού Βασταίων " Η ΠΡΟΟΔΟΣ" , εύχεται σε όλους τους Βασταίους και φίλους  να έχουν ένα χαρούμενο και ευτυχισμένο 2018 . Ψιλά το κεφάλι και όλα θα πάνε καλά.
Το Δ.Σ. 
Και η διαχείριση της ιστοσελίδας μας 

     

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ - Σ. ΠΕΤΡΌΠΟΥΛΟΣ

Να είσαι καλά Σωτήρη και μ' αυτά  τα αγριολούλουδα σου στέλνουμε την αγάπη μας 

  Ο Σωτήρης Πετρόπουλος του Χρήστου και της Σταματίνας Πετροπούλου αποφοίτησε με πρωτιά από την Σχολή Διοικητικών Δικαστών.  Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου τον συγχαίρει και συγχαίρει και όλους τους νέους των Απανταχού Βασταίων που διαπρέπουν.








Σύλλογος των απανταχού Βασταίων
              « Η ΠΡΟΟΔΟΣ»
Μάρνη 54 – 10437  Αθήνα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το ΔΣ του Συλλόγου μας, προσκαλεί τα μέλη, τους χωριανούς μας, αλλά και τους φίλους μας, στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας που θα γίνει στις 20 Ιανουαρίου 2018 ημέρα Σάββατο στη 1: 00 το μεσημέρι, στην αίθουσα της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας – Τζώρτζ 9, πλατεία Κάνιγγος, να γιορτάσουμε όλοι μαζί πίνοντας ένα ποτήρι κρασί με τοπικούς μεζέδες.
                        Η παρουσία σας θα είναι χαρά μας.   
+6+
                   Η Πρόεδρος                                                                         Η γραμματέας


         Κων/να  Μητροπούλου                                                      Ασημίνα Παπανδρέου



ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ
    
  Αγαπητοί Βασταίοι και φίλοι μας, με χαρά σας κάνουμε γνωστό ότι το Σάββατο 6 /1/2018  ημέρα των Θεοφανίων,  η κοινότητα του Βάστα θα κόψει την πρωτοχρονιάτικη πίτα στο καφενείο του Τζίκου μετά  τη  Θεία λειτουργία.  Θα είναι χαρά μας να σας υποδεχτούμε.  

Ο εκπρόσωπος του χωριού
Νίκος Αλεξόπουλος

Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ ΕΥΧΕΣ







Καλήν εσπέραν άρχοντες αν είναι ορισμός σας
Χριστού τη θεία γέννηση να πω στ’ αρχοντικό σας.
   
  Εμείς, όλες και όλοι του Δ.Σ. ευχόμαστε με όλη τη δύναμη της καρδιάς μας, σε όλους τους Βασταίους και τους φίλους μας, καλά Χριστούγεννα και  να είναι ευτυχισμένο το νέο έτος 2018.
       Να απαλλαγούμε από κάθε μορφής «μνημόνια» και  να γυρίσει η χαρά και το γέλιο στα χείλη μας . Να αφήσουμε πίσω το πρόσφατο παρελθόν, τις άσχημες μέρες που περάσαμε με τις διχόνοιες και τις μιζέριες και όλοι μαζί να δώσουμε στο Βάστα μας το καλύτερο. Αυτό  που του αξίζει και  δικαιούται.   Την κατανόηση,  την αγάπη, την ομόνοια, τη δημιουργικότητα, την αξιοπρέπεια.  
Χρόνια πολλά

Το Δ.Σ.

ΙΣΤΟΡΙΚΑ - ΜΠΑΣΤΑΙΪΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ



   
ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΠΑΣΤΕΪΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
     Οι Μπασταίοι γράφουν για το χωριό τους)
      Πρόκειται για ένα καλογραμμένο βιβλίο  (Έκδοση του Συλλόγου των απανταχού Βασταίων  «Η ΠΡΟΟΔΟΣ») με αφηγήματα συγχωριανών, Βασταίων με  τα ήθη, τα έθιμα και την ιστορία του χωριού, που επιμελήθηκε με μεγάλη επιτυχία  ο Γιώργος Σ. Κουλούρης και εκδόθηκε το Γενάρη του 1993.
   Θεωρήθηκε σκόπιμο, για να φρεσκάρουμε τη μνήμη μας οι παλαιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι (κυρίως όσοι δεν το διάβασαν ), να δημοσιεύσουμε κάποια τέτοια κείμενα- αφηγήσεις  στην ιστοσελίδα μας, όσο ασφαλώς ο χώρος και ο χρόνος μας επιτρέπει. 
(Τα κείμενα αντιγράφονται όπως είναι ακριβώς στο βιβλίο)


ΙΣΤΟΡΙΚΑ  (11ο ΕΝΔΕΚΑΤΟ)
ΧΤΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΕΣ  ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΣΤΑ
( Επίκαιρο )
Του Γιάννη Μητρόπουλου
Πλησιάζουν χρονιάρες μέρες τα λαμπιόνια πολύχρωμα και πάλι εμφανίστηκαν στους δρόμους και της βιτρίνες.
Όλοι τρέχουμε αναστατωμένοι να προφτάσουμε, λες και κάποιοι μας κυνηγούν.
Χωρίς να το καταλάβουμε καλά -καλά μπήκαμε και εμείς τα ανέμελα Μπαστιοτόπουλα του χθες, άντρες σήμερα στο ξέφρενο ρυθμό της ζωήςΤα πάντα θυσία στο βωμό της κατανάλωσης και της επίδειξης.
Αυτές τις χρονιάρες μέρες που έρχονται, δεν ξέρω γιατί, νιώθω μέσα μου ένα κενό, δεν είμαι ευχαριστημένος. Αναρωτιέμαι, γιατί;
Μήπως και φέτος το εορταστικό τραπέζι, δεν θα είναι γεμάτο; Με τα  σερβίτσια, τα φώτα, τα λουλούδια, το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και την τηλεόραση στο βάθος φαντασμαγορική, και ψυχαγωγία και διασκέδαση; Όλα θα είναι στη θέση τους, μαζί και όλα τα αγαθά του κόσμου. Τότε γιατί δεν νιώθω χαρούμενος και ευτυχισμένος; Απλή η απάντηση.
Φαίνεται ότι ΘΥΜΑΜΑΙ και μάλιστα  παρά θυμάμαι, κάποιες άλλες χρονιάρες μέρες, σ’ ένα φτωχικό σπίτι, σ’ ένα γραφικό χωριό ΜΠΑΣΤΑ, απλωμένο στην πλαγιά της ψηλής Ράχης με φόντο τα χιόνια του Τετραζίου, τα γυμνόκλαδα των πλατανιών, καρυδιών με στάση προσευχής, να ανεμοδέρνονται παλεύοντας με τα αερικά, με το βουητό και το μούγκρισμα των ορμητικών νερών της Κρύας, της Ζεστής και του ντρούμπουλα , νάμε και εγώ ανάμεσα σε φίλους, γονείς, αδέρφια, συγγενείς, χαρούμενος , γελαστός, κεφάτος, αυτές τις άγιες μέρες των Χριστουγέννων.
ΘΥΜΑΜΑΙ και νοσταλγώ τα παιδικά μου χρόνια, γιατί εκεί φαίνεται σταμάτησαν οι γιορτές για μένα.
Θυμάμαι την καινούρια φορεσιά, που αν είχα σειρά θα μ’ αγόραζαν, για να πετάξω την μπένα από πάνω μου , που από το πολύ μπάλωμα δεν φαινόταν τ ’αρχικό ύφασμα, να τη φορέσω στην Εκκλησιά του χωριού μαζί με τα βακέτινα παπούτσια μα πρόκες, να καμαρώνω, να με κοιτάζουν τ’ άλλα παιδιά, μέχρι που τα κουκουνάρια του σχολείου και η πέτρες να με στείλουν γρήγορα στον τσαγκάρη, μαζί με τη φωνή της συχωρεμένης της μάνας μου. «Περίμενε, ν’ αγοράσουμε πάλι καινούρια».
Πως να ξεχάσω ότι όλο το 12ήμερο η οικογένειά μου τις κρύες και παγερές νύχτες τις περνούσε κοντά στο τζάκι με τα κούτσουρα, με φωνές, μαλώματα, αινίγματα, παραμύθια και φαντάσματα, καλικαντζάρια, από τον παππούλη και τη γιαγιά, μέχρι να βράσει ο τραχανάς, οι χυλοπίτες ή και τα λάχανα και να πάμε για ύπνο.
Αλλά και αν όλα τα ξεχάσω, μπορεί ποτέ να ξεχάσω, μπορεί ποτέ να ξεχάσει κανείς την πανδαισία και το διονυσιακό ξεφάντωμα, κατά το σφάξιμο των γουρουνιών.
Δεν θα κουράσω κανέναν γιατί το θεωρώ περιττό να αναφέρω την αξία του γουρουνιού σε κάθε μπασταίικο σπίτι γ’ αυτές τις μέρες. Αυτό μόνο θα πω: Σπίτι που δεν είχε γουρούνι, δεν έκανε Χριστούγεννα, παρά με τη συνδρομή συγγενών και συγχωριανών.
Το σκούξιμο της σφαγής των γουρουνιών, γκουι - γκούι , από τα Λαμπρακέϊκα  στην εκκλησία, από τη Ζεστή στα Ζωγέϊκα, που κατά οικογένειες και παρέες έσφαζαν οι Μπασταίοι τις μέρες αυτές, νομίζω ότι και τώρα τ’ ακούω.
Η μυρωδιά της καμένης λίγδας από το ψήσιμο στη θράκα του νόστιμου σπιτικού γουρουνιού, τρέλαινε μικρούς και μεγάλους.
Μα πιο πολύ εμάς τους μικρούς, που όντως θεονήστικοι, από την ολοήμερη νηστεία, επειδή όπως έλεγε η συγχωρεμένη μάνα μου ήταν αμαρτία, παραμονή Χριστουγέννων, ν’ αρτυθούμε, τρέχανε τα σάλια μας, βλέποντας τους μεγάλους να τρώνε. Πάλι καλά που μας ξεγελούσαν με το φούσκα που την κάναμε τόπι και έτσι κοιμόμασταν νηστικά, με τη μεγάλη προσδοκία της γέννησης και του χριστουγεννιάτικου λαδώματος του εντέρου μας.
Όλο το12ήμερο περνούσε με μεζέ  μαζί μ’ ανόθευτο ντόπιο βασταίικο κρασί, έφερνε το κέφι, τη χαρά, το τραγούδι.
«Μωρ’ περδικούλα του Μωριά»….»  « Βλάχα μου το μαντίλι….»
«Ωχ τη βλέπεις κείνη την Ετιά .» κτλ  γλεντούσε και ξεφάντωνε όλο το χωριό.
Ποιος  Μπασταίος μπορεί να ξεχάσει τα ολονύκτια γλέντια των γιορτών Χριστουγέννων, Αη Βασίλη , Φώτα, Αη Γιάννη. Οι επισκέψεις άρχιζαν από το πρωί, μετά την εκκλησία. Την αρχή έκαναν οι γυναίκες. Τα παιδιά εμείς αρχίζαμε μετά το μεσημέρι, παρέες παρέες, δυο τρείς, όσο το δυνατό λιγότεροι μήπως σε κανένα σπίτι μετά τα Χρόνια Πολλά, έξω στην πόρτα, μας έλεγαν να περάσουμε μέσα και μας φίλευαν κουραμπιέ ή μελομακάρονο αντί για συκομαϊδες ή καρύδια που συνήθως μας έδιναν. Μη σας φαίνεται παράξενο χορτασμένα παιδιά του σήμερα που τα έχετε όλα με το σωρό.
Το βράδι οι μεγάλοι άρχιζαν από νωρίς τις επισκέψεις πολλά τα ονόματα έπρεπε να περάσουν από όλους, γιατί κρατούσαν δεφτέρια, ποιος πέρασε και ποιος όχι αυτοί που γιόρταζαν, μήπως χόλιασε κανείς κτλ. Τραγούδι, χορό σε κάθε σπίτι και στο τελευταίο σπίτι, διονυσιακό γλέντι μέχρι τα ξημερώματα.
Πως μπορείς λοιπόν να ξεχάσεις τέτοια βιώματα ;  Σύγκρινε τις τυπικές και ψυχρές επισκέψεις σήμερα, με τις εγκάρδιες  και ολόθερμες τότε και αμέσως βλέπεις τη διαφορά.
Πολλές οι αναμνήσεις και ατελείωτες. Να ξαναρθούν τέτοια χρόνια αποκλείεται. Να τα ξανά ζήσουμε πάλι έτσι όπως τότε και αυτό δεν γίνεται. Λείπουν οι άνθρωποι, άλλη εποχή, ενδιαφέροντα άλλα , κοινωνικοί ,οικονομική κατάσταση . Τι μένει λοιπόν; Αναβίωση όχι γιατί θα κάνουμε τα ίδια, αλλά για να μας δίνεται η ευκαιρία όταν έρχονται αυτές οι άγιες μέρες, να θυμόμαστε και να ζούμε το χθες σαν όνειρο, ευχόμενοι πάντα ΑΓΑΠΗ, ΕΥΤΥΧΙΑ στους συμπατριώτες και  ΕΙΡΉΝΗ , ΑΓΑΠΗ σε όλο τον κόσμο.
Γενάρης  1986    
  

            Συνεχίζεται με άλλο αφήγημα του βιβλίου σε νέα ανάρτηση